Er zijn nog maar zes berichtjes en verder is alles weg.

Alle reacties zijn door elkaar gelopen.
De layout ziet er niet uit..

Maar kan ik wel een berichtje plaatsen?
We zullen zien, afbeeldingen invoegen gaat nog niet.

Dit schreef ik alweer een tijd geleden. Inmiddels zijn alle berichtjes er weer.
Dat is hoopvol nieuws. Verder lukt er nog niets.. Lay-out bijwerken niet, afbeeldingen invoegen niet.. Tot dan maar lekker verder op www.loekje19.blogspot.com

Ik kan nog steeds geen plaatjes invoegen.Inmiddels ben ik al behoorlijk gewend aan mijn nieuwe blog, maar ik hoop echt dat deze web-log nog een beetje intact blijft als hij wordt gemigreerd…. Laten we er maar het beste van hopen!!

Bezoek mijn nieuwe blog: http://loekje19.blogspot.com/

Het kan gewoon niet anders, zo kan ik niet meer fijn bloggen. Ik ga mijn nieuwe blog helemaal inrichten zoals ik het fijn vind en misschien blijf ik daar wel! Deze web-log blijft zeker bestaan, ik vind het veel te zonde om 'm weg te doen. Maar nu met de migratie ben ik toch al bang dat alles door elkaar gegooid wordt.. Kom dus alsjeblieft naar mijn nieuwe blog!

Mogelijk hebben meer mensen problemen met loggen, maar ik kan sinds gisteren geen foto's in mijn berichtje zetten. Heel irritant! De collage's die ik van de bijna jarige prinses heb gemaakt kunnen dus ook niet in dit logje. Ik zet ze er later maar bij. Als je nog geen foto's van Ariane hebt gestuurd voor de volgende Favoriete Foto Verkiezing en je wilt dat wel, doe het zo snel mogelijk. In ieder geval voor 11 april aanstaande. Mijn mailadres: welkomoploekje16@hotmail.com ! Aangezien ik dus geen foto's kan plaatsen kan ik ook niet verder met mijn verslag van het bezoek aan de ijsberen achter de schermen. Hopelijk is dit probleem snel de wereld uit!

 
Vandaag was een bijzondere dag voor me. Er werden opnamen gemaakt voor een uitzending van 'Man Bijt Hond' en mijn 'liefde'  voor ijsberen was het middelpunt. Uiteindelijk had Ouwehands Dierenpark een grote verrassing voor me. Ik mocht met verzorger Henk mee naar het binnenverblijf van de ijsberen!

 
 
 
Eerst werd er gefilmd bij mij op mijn slaapkamer. Ik moest antwoord geven op allerlei vragen, vooral over ijsbeer Knut. Daarbij liet ik mijn plakboeken, foto's en ijsberenknuffels zien.

 
 
 
 
 
Daarna moesten er shots gemaakt worden van diverse boekjes die ik tijdens mijn verhaal beet gehad had, en van mij al wijzend naar mijn ijsberenknuffels en de foto van Siku en Sesi. Ook moest ik een openingswoord inspreken: "Knut is dood, maar ík vergeet hem nooit! Welkom bij Man bijt Hond."

 
 
 
 
 
 
 
Ik moest 3 keer de dierentuin binnen lopen en 4 keer overnieuw mijn abonnement laten checken en toen was alles goed in beeld. Na tussenstops bij de tijgers, stokstaartjes en de jonge witte leeuwen gingen we dan eindelijk naar de ijsberen..

 
 
 
 
 
 
 
Eerst moest ik nog wachten tot de camera in de goede positie stond maar toen was het eindelijk zover. Er was weinig activiteit. Freedom keek me aan, alsof ze zeggen wilde: "Wie heb je nu allemaal meegenomen?" Terwijl Siku en Sesi een dutje gingen doen, de één lekker tegen mama aan en de ander heel stoer alleen.

  
 
 
 
 
 
Bij de ijsberen voelde ik me helemaal rustig worden, ze waren lekker loom en die aanblik ontspande. Na het beantwoorden van nog meer vragen, dit keer bij Victor voor het verblijf zat het erop. Maar toen was er een grote verrassing! Verzorger Henk kwam mij vertellen dat ik een kijkje achter de schermen mocht nemen.. Ik sprong letterlijk een gat in de lucht!

 
 
 
 
 
Eerst kwam ik oog in oog met ijsbeer Victor te staan, daarna met ijsberin Huggies. Dit stel heeft de afgelopen 3 weken bij elkaar gezeten en er zijn diverse paringen waargenomen. Bij 1 daarvan heeft Victor nog al hard in Huggies' nek gebeten. Daar zat nu een flinke wond, er kwam allemaal pus uit. De dierenarts zou later langskomen om er even naar te kijken. Ik mocht Huggies wat pinda's voeren, eerst stak ik mijn vinger per ongeluk ook door de tralie, gelukkig is die er niet afgebeten
Let op: De uitzending is zeer waarschijnlijk op 21 april, als ik het zeker weet meld ik het nog, in elk geval duurt het nog even! Morgen volgt nog een logje met mijn overige ervaringen, natuurlijk compleet met foto's.

Ik had het niet meer verwacht, maar het is toch gebeurd: Teddy is levend en wel thuis. Er werd gebeld door iemand die een zwarte kat in de tuin had gezien, met een vies oog. Aline en ik zijn gaan kijken en 2 grote gele ogen keken ons aan. Van schuwheid kroop Ted onder een struik, maar toen ik hem aaide zei hij: "MAUW"  en ik wist het helemaal zeker: het was onze Teddy!

 
Helaas kon Teddy niet lopen, zijn achterpootje sleepte over de grond. Aline heeft hem naar huis gedragen en dat liet hij toe. Ik ben keihard naar de dierenarts gefietst en eigenlijk was de kliniek al dicht, maar ze hebben op ons gewacht. Teddy was vreselijk bang natuurlijk, heel zielig, hij sprong zo van de tafel af. Terwijl hij dus zijn bekken gebroken heeft.. hij was aangereden.. en daarom dus een week niet thuis geweest. Hij weegt geen 4 kilo meer. De dierenarts heeft hem 2 spuitjes met pijnstillers gegeven. Een bekkenbreuk kan uit zichzelf helen. Maar toch moeten we maandagmorgen terug komen voor verder onderzoek. Ik ben zo blij!!! Ik ben dolgelukkig.. onze lieve, lieve Ted is thuis!

 
Een kleddernat ijsbeertje.. als je dat ziet dan weet je meteen: die heeft in het water gezeten! En jawel, vandaag was ik getuige van een ijsberenzwemles. Kijk mee!

 
 
 
Eerder die ochtend was de ijsbeertweeling al druk aan het spelen, ook in het water. Eén ijsbeertje durfde alleen maar met de pootjes in de nattigheid, de andere deed een poging om te zwemmen. Dat lukte al vrij aardig.

  
 
Als de beertjes genoeg hebben van het water rollen ze zich in het zand. Dan zien ze al snel weer zwart! Af en toe stoeien ze wat; ook moeder Freedom moet er aan geloven.

 
Daarna is het etenstijd en één van de kleintjes gaat er met een bot vandoor. Natuurlijk valt die in het water, waarop de beertjes toch weer in het water gaan spelen.

 
 
Freedom besluit dat ze haar tweeling maar eens moet laten zien hoe ze moeten zwemmen! Ze springt het water in. Siku en Sesi blijven eerst op de kant zitten kijken, uiteindelijk komen ze dichterbij. Freedom duikt onder water.

Stripje.

 
 
 
 
 
 
Wat vinden jullie van deze zelfgemaakte foto's???

 
Deze foto is gemaakt op de laatste dag dat Teddy bij ons was. Hij zat lekker van het lentezonnetje te genieten. Sinds vrijdagavond is hij spoorloos verdwenen. Hoe we ook ons best doen om hem terug te vinden, tot nu toe heeft dit geen enkel resultaat.

 
Teddy werd geboren rond 9 juli 2004, die dag hielden we altijd zijn verjaardag. Zijn moeder heette Snoes en zij kreeg 3 zwarte kittens. Teddy kwam op 23 augustus 2004 bij ons wonen. De eerste nachten vond hij het heel spannend om alleen te zijn. Maar al snel ging het beter en ging hij ook de buitenwereld ontdekken.

 
Teddy groeide op met Loekie en Moortje, en Moortje speelde graag de grote broer. Teddy was gek op speelgoedautootjes, daar sloeg hij met zijn poot tegen. Ook ballonnen waren favoriet, als je de lucht er uit liet lopen en de ballon de kamer door vloog rende Ted er achter aan.

 
Het duurde behoorlijk lang voor Teddy volgroeid was; hij had dezelfde tengere bouw als zijn moeder. Teddy sliep vaak ergens beneden in de woonkamer. Hij was er altijd gezellig bij.

 
Toen Teddy 4 jaar was kwam hij op een keer niet thuis. Maar de dag erop strompelde hij toch naar binnen. Hij had een ongeluk gehad! Het duurde ruim 6 weken voor hij weer een beetje opgeknapt was, al die tijd kon hij niet lopen.

 
Gelukkig ging het daarna langzaam beter. Toch had Teddy nog regelmatig pijn, kon hij wat minder goed springen en was hij sneller verkouden. Maar hij bleef dezelfde vriendelijke kat.

 
Teddy had altijd een oogje op Mickie, en afgelopen zomer kreeg Mickie in onze schuur een nest. De 2 kittens die bij ons zijn blijven wonen, Spook en Bubbel, hadden een liefdevolle papa. Teddy was heel geduldig met de kleintjes. We denken dat hij ook hun échte vader is; Spook lijkt op hem qua uiterlijk en allebei hebben ze bepaald gedrag geërfd.

 
Het is echter een schrale troost dat we nu nog wel 2 nazaten van hem hebben; want Teddy was zo'n speciaal huisdier! Hij is nog maar 6 jaar.. en in die jaren dat hij bij ons woonde maakte hij echt deel uit van het gezin. Nu is zijn slaapplek leeg.. geen zwarte kater meer die om een plakje worst zeurt.. Teddy is nog nooit zolang weg geweest en daarom zijn we bang dat hem wat overkomen is.

 
 Prinses Ariane is bijna jarig. Ze kijkt er vast al naar uit, want.. als ze 4 is mag ze eindelijk naar school! Ook wij als Oranjefans hebben zin in 11 april 2011! Van Ariane zijn er ontelbare leuke foto's en daarom is het erg moeilijk om een favoriet uit te kiezen. Toch wil ik vragen of jullie dat willen doen, stuur er max. 2 naar welkomoploekje16@hotmail.com en dat graag vóór 11 april..

 
Van Graaf Claus-Casimir zijn er nog 5 foto's in de race. STEM DUS NOG EEN KEER; WELKE FOTO IS HET LEUKST, MOOIST of LIEFST?